Szybownictwo, Kobiety w lotnictwie

Abstract

Szybownictwo jest sportem lotniczym sięgającym początkami roku 1891, kiedy to Otto Lilienthal po raz pierwszy wzbił się w powietrze wykonanym przez siebie i brata statkiem powietrznym. Na cześć prekursora lotnictwa przyznawane sa medale jego imienia za wybitne osiągnięcia w szybownictwie – jest to najwyższe odznaczenie Międzynarodowej Federacji Lotniczej. Jako pierwszy na świecie zdobył je Polak – Tadeusz Góra za przelot 587,9 km w 1939 roku. Innymi Polakami posiadającymi te odznaczenia są: Franciszek Kępka, Edward Makula, Jan Wróblewski, Pelagia Majewska i Adela Dankowska.
Autorzy: Bogusława WOLNIEWICZ, Michał PRYĆ

SZYBOWNICTWO

Szybownictwo jest sportem lotniczym sięgającym początkami roku 1891, kiedy to Otto Lilienthal po raz pierwszy wzbił się w powietrze wykonanym przez siebie i brata statkiem powietrznym. Na cześć prekursora lotnictwa przyznawane sa medale jego imienia za wybitne osiągnięcia w szybownictwie – jest to najwyższe odznaczenie Międzynarodowej Federacji Lotniczej. Jako pierwszy na świecie zdobył je Polak – Tadeusz Góra za przelot 587,9 km w 1939 roku. Innymi Polakami posiadającymi te odznaczenia są: Franciszek Kępka, Edward Makula, Jan Wróblewski, Pelagia Majewska i Adela Dankowska.

Na całym świecie przyznawane są równiż odznaki szybowcowe. Pierwszą z nich – srebrną – zdobywa się po uzyskaniu przewyższenia 1000m, przelocie 50 km i utrzymaniu się w powietrzu przez 5 godzin.Aby zdobyć drugą – złotą - należy wykonać przelot otwarty 300 km i uzyskać przewyższenie 3000m. Najwyższą odznakę – trzy diamenty – pilot otrzymuje po wykonaniu przelotu zamkniętego 300km, przelotu otwartego 500km i przewyższeniu 5000m. W sporcie szybowcowym rozgrywane są trzy rodzaje konkurencji: prędkościowe, akrobacyjne i na celność lądowania. Te ostatnie nie są tak rozpowszechnione – odbywają się w niektórych aeroklubach pod koniec sezonu lotniczego, kiedy warunki pogodowe do przelotów szybowcowych są niesprzyjające. Zawody akrobacyjne, zarówno samolotowe, jak i szybowcowe są bardzo spektakularne – warto wybrać się na zapierające dech w piersiach pokazy tańczących na niebie maszyn.

Zawody prędkościowe natomiast rozgrywają się w czterech klasach – club (szybowce o rozpiętości 15 metrów, bez balastu wodnego), standard (szybowce o rozpiętości do 15 metrów z balastem wodnym), open (zawodnik startuje na szybowcu dowolnego typu – z reguły najlepszym, na jaki go stać). Czwartą klasą jest klasa światowa – zawodnicy konkurują ze sobą na jednym typie szybowca, w celu wyrównania szans. Szybowcem klasy światowej jest polskiej konstrukcji PW-5 “Smyk”.

Zawody prędkościowe organizowane są osobno dla juniorów (do 25 roku życia), osobno dla kobiet i bez względu na wiek i płeć. W zeszłym roku zawody kobiece niestety, nie odbyły się z powodu braku kandydatek. Kobiet jest bardzo mało w lotnictwie, ale są od samych jego początków.