XXI wiek stawia przed budynkami wysokimi i ich projektantami szereg nowych wymagań. Bu-dynek nie tylko musi spełniać podstawowe wymagania takie jak: funkcjonalność, trwałość i estetyka. W obecnym stuleciu coraz bardziej liczy się troska o bezpieczeństwo, środowisko naturalne, wyko-rzystanie odnawialnych źródeł energii, ekonomiczne użytkowanie budowli. Duże znaczenie dla za-spokojenia rosnącej liczby wymagań ma wykorzystanie najnowszych materiałów i zaawansowanych technik projektowania. Jednymi z najnowocześniejszych materiałów cechującymi się doskonałymi parametrami są kompozyty na bazie włókien węglowych. Dzięki swoim doskonałym parametrom mogą być znakomitymi materiałami budowlanymi, jednak przeszkodą są obecnie wysokie koszty produkcji. Ze względu na to materiał ten rzadko jest wykorzystywany w budownictwie, chętnie stosuje się go wszędzie tam gdzie nakłady finansowe są odpowiednio wysokie, najważniejsze natomiast są bardzo dobre parametry techniczne (przemysł lotniczy, kosmiczny, medycyna, sport wyczynowy).
Autorzy: Paweł Buck, Michał Pająkiewicz

Umiejętność posługiwania się programem FORMIAN może być bardzo pomocna na każdym etapie projektowym. W początkowych fazach FORMIAN umożliwia tworzenie modeli numerycznych o bardzo skomplikowanej geometrii. W przypadku zaistnienia potrzeby można za pomocą odpowiednich zmiennych w bardzo krótkim czasie zmienić zasadniczy kształt struktury. Poprzez zastosowanie modułu eksportowego jest możliwy transport danych do innych programów m.in. w celu: wykonania wizualizacji bądź animacji, przeprowadzenia analizy numerycznej, przeprowadzenia analiz statycznych i dynamicznych. Język programowania FORMIAN umożliwia więc w znacznym stopniu przyspieszenie prac projektowych na etapach od projektu koncepcyjnego do projektu wykonawczego.
Autorzy: Magdalena Cieślak, Dominik Roczan, Kajetan Sadowski

Wykorzystanie niekonwencjonalnych i odnawialnych źródeł energii staje się coraz powszechniejsze. Jeśli chodzi o energię wiatru, to była ona wykorzystywana już w starożytności, i choć została chwilowo wyparta przez energię uzyskiwaną z paliw kopalnych, to obecnie przeżywa swój renesans.

Wiatr jest energią bezpłatną i czystą, dostępną z różnym natężeniem prawie we wszystkich rejonach świata. Podczas gwałtownego rozwoju farm wiatrowych na wybrzeżach i poza nimi, wciąż niewiele jest przykładów integracji elektrowni wiatrowych ze środowiskiem miejskim, bliższym największym konsumentom energii takim jak np. budynki. Liczba dotychczasowych publikacji sugeruje jednak, że zainteresowanie wykorzystaniem energii wiatru w budynkach stale wzrasta.

Przedmiotem opracowania jest ogólna analiza możliwości i sposobów wykorzystania siły wiatru na terenie miejskim, jako czystego i alternatywnego źródła energii dla budynków. Praca ta jednocześnie jest wstępem do opracowywanego projektu budynku-elektrowni wykorzystującego siłę wiatru, jako podstawowe źródło energii.
Autor: Anna Drozd

Konstrukcje te to konstrukcje złożone z prętów ściskanych i rozciąganych cięgien, w których pojedyncze elementy ściskane są połączone wyłącznie z elementami rozciąganymi. Całość tej struktury opiera się na prostych układach bryłowych. W pracy tej przedstawiamy krótką charakterystykę tych niesamowitych konstrukcji, pokazujemy ich powiązania z budową atomu, komórki, opisujemy teorię samoskładania. Poszukujemy odpowiedzi na pytanie, jak działają siły w obrębie komórki, w skali mikrokosmosu oraz w skali makrokosmosu. Rozważamy, jakie rządzą nimi prawa i próbujemy odpowiedzieć na pytanie, jak tę wiedzę można wykorzystać w projektowaniu. Tworząc bryłowe modele niektórych struktur staramy się wyjaśnić zasady działania sił w tego typu konstrukcjach oraz badamy problemy, z jakimi muszą uporać się projektanci i konstruktorzy pragnący stosować tego typu struktury. Opisujemy również pomysły i projekty wykorzystania tych fascynujących konstrukcji w architekturze, ponieważ dotąd nie znalazły one zastosowania.

Praca jest kontynuacją badań na temat konstrukcji tensegity, których pierwsza część została zaprezentowana w kwietniu 2004 roku na IV Krajowym Seminarium Kół Naukowych w Gdańsku. W poniższym opracowaniu w skrócony sposób opisano zagadnienia z części pierwszej, jako wstęp do omawianych nowych zagadnień.
Autorzy: Anna Drozd, Magdalena Górska Łukasz Wróblewska

Kopuły geodezyjne dzięki swym korzystnym własnościom konstrukcyjnym i technologicznym stanowią bardzo efektowną i najbardziej efektywną formę systemu konstrukcyjnego dla przekryć kopu-łowych. Ich walory konstrukcyjne wpływają na szerokie zastosowanie w architekturze i budownictwie. W celu odpowiedniego przedstawienia modelowego kopuł geodezyjnych stosuje się m. in. język progra-mowania Formian, który umożliwia matematyczne zdefiniowanie ich kształtów. Język programowania opracowany został w Space Structures Research Center na Wydziale Budownictwa University of Surrey w Guildford pod Londynem, w Wielkiej Brytanii. Opiera się on na podstawach tzw. „Formex algebra”, będącego systemem matematycznym umożliwiającym parametryczne modelowanie cyfrowych modeli układów przestrzennych. Proces modelowania odnosi się w tym przypadku do tworzenia i przekształcania modeli numerycznych reprezentujących planowane konfiguracje elementów składowych. Modelowanie to obecnie najczęściej dotyczy kompozycji geometrycznych punktów, linii, odcinków i powierzchni. Model cyfrowy projektowanej kopuły geodezyjnej może być bardzo łatwo przekształcony w celu uzyskania najbardziej oczekiwanego kształtu projektowanej konstrukcji.
Autorzy: Iwona Fabrowicz, Agata Pilip, Paweł Tyrała